Η Γεωπολιτική είναι πάνω από την Πολιτική κάθε χώρας. Γιατί οι Γεωπολιτικές συμμαχίες απειλούν όλες "τις άλλες" χώρες.Όποιο κράτος λοιπόν δεν κάνει ότι λέει η συμμαχία του -επειδή θεωρεί συμφέρον για το ίδιο κάποια άλλη πολιτική- η συμμαχία του απλά απειλεί ότι θα το αφήσει έρμαιο των αλλων συμμαχιών. Και το αναγκάζει έτσι προς τη δική της πολιτική, που δεν είναι αλλη απο την πολιτική των αφεντικών της.
Λειτουργεί ακριβώς όπως η πώληση προστασίας στα μαγαζιά. Ο επίδοξος προστάτης δηλαδή τρομοκρατεί πρώτα με διάφορες απειλές τον μαγαζάτορα, κατα προτιμηση όχι απειλές που προέρχονται από τον ίδιο. Ύστερα, αν ο μαγαζάτορας τρομάξει αρκετά, ο προστάτης εμφανιζεται σαν σωτήρας και παίρνει προμήθεια για να τον … "προστατεύει".
Στην περίπτωση των κρατών οι προμήθειες αυτές δεν είναι τιποτε άλλο από την πώληση, "αμυντικών" πάντα, εξοπλισμών, που όλως συμπτωματικα κατασκευαζουν τα αφεντικά της κάθε συμμαχίας. Επίσης ο "μαγαζάτορας" που πρέπει να τρομάξει αρκετά δεν είναι απαραίτητα οι πρωθυπουργοί τους αφού αυτοι ξερουν τι γίνεται αν δεν παίρνουν και παχυλές προμήιθειες μάλιστα για να υπογράφουν.
Ο "πελάτης" είναι οι λαοι τους. Γιατί αυτοί θα πρέπει να πληρώσουν τα δισεκατομμύρια για τους εξοπλισμούς. Αντι να πανε όλα αυτα τα χρήματα σε χρήσιμες γι'αυτούς υποδομες. Πρέπει λοιπόν να το κρινουν σαν κάτι απαραίτητο ώστε ταυτόχρονα με την προμήθεια να μην χάσουν και οι πρωθυπουργοι τις ψήφους του λαού τους στις επόμενες εκλογές. Επειδή ο λαος δυσαρεστήθηκε που τα δις δεν πήγαν στο συμφέρον του.
Το ζήτημα λοιπόν
ίσως δεν είναι τόσο αν θα επιτεθεί η Τουρκία σε μας αλλά ποιοι θα θέλουν να μας
επιτεθούν αν εμείς και η Τουρκία πλέον κάνουμε μια Γεωπολιτική συμμαχία, μια
συνομοσπονδία κάτι που προφανώς θα έδινε και στους δύο λαούς αυτόματα πολλά δις,
που τώρα πληρώνουν για να αναιρέσουν, υποτίθεται, ο ένας την απειλή από τον
άλλο.
Γιατί "υποτίθεται"; Σκεφτείτε λίγο το σενάριο, όχι εθνικά ή
κρατικά αλλά Γεωπολιτικα.
Μας επιτίθενται λοιπόν οι Τούρκοι γιατί κάποιοι τους κούρδισαν
αλλά εμείς με τα δις ευρώ που δώσαμε είμαστε τόσο δυνατοί που τους αντεπιτιθέμεθα.
Ας αφήσουμε έξω την πιθανότητα να πυροδοτήσει κάτι τέτοιο, στο πιο σημαντικό
Γεωπολιτικό σταυροδρόμι του πλανήτη, τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ας υποθέσουμε ότι μας αφήνουν να φαγωθούμε
μόνοι μας. Όποιος και αν κερδίσει δεν θα ελέγχει ύστερα ολο το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, οπότε
και αυτό το σταυροδρόμι; Ποιοι από τους άλλους Γεωπολιτικούς παίκτες θα ήθελαν
κάτι τέτοιο; Κανείς για κανέναν.
Ποιο είναι το συμπέρασμα απ' όλα αυτά; Ότι αφού κανείς από τις μεγάλες δυνάμεις
δεν θα επέτρεπε ποτέ έναν πόλεμο μας με την Τουρκία, αφού ότι και αν γίνει μετά
αυτοί τελικά θα χάσουν, τζάμπα δίνει τα δισεκατομμύρια μας τώρα ο Μητσοτάκης
που θα μπορούσαν κάλλιστα, όπως σε κάθε μαγαζί, αν δεν πληρώνονταν στον
προστάτη, να χρησιμεύσουν στο μαγαζί.
Όμως το ακόμη σημαντικότερο συμπέρασμα είναι αν κάναμε μια συνομοσπονδία με την Τουρκία το ίδιο αποτέλεσμα θα επιτρεπόταν. Γιατί θα υπάρχει μια σημαντική Γεωπολιτική διαφορά. Την συνομοσπονδία θα την κάνουμε, αν ποτε την κάνουμε, με στόχο ακριβώς την ουδετερότητα. Γιατί διαθέτουμε ένα ισχυρό χαρτί ώστε να πάρουμε την άδεια από όλους τους μεγάλους για κάτι τέτοιο. Για τους ίδιους λόγους που το κατάφερε και επετράπη στην Ελβετία. Επειδή ακριβώς ήταν στη μέση των Ευρωπαϊκών κρατών που επι αιώνες πολεμούσαν μεταξύ τους.
Γιατί η ουδετερότητα στα σταυροδρόμια εξασφαλίζει την ειρήνη μετά. Οποτεδήποτε όσοι πολεμούν τελειώσουν τους πολέμους τους τα σταυροδρόμια θα είναι πάντα περασμα για όλους. Οι Γεωπολιτικές θέσεις λοιπον που ενέχουν, λόγω θέσης, τις μεγαλύτερες εντάσεις, για τον ίδιο λογο, επιθυμούν όλοι να είναι ουδέτερες. Πόσο μάλλον λοιπόν συμφέρει να υπάρχει στο σημαντικότερο γεωπολιτικό σταυροδρόμι του πλανήτη.
Μέχρι όμως οι Έλληνες και οι
Τούρκοι να το πάρουν χαμπάρι και να το κάνουν, και όσο ο φανατισμός προς αμφότερους
δουλεύει, πολύ καλα έρχονται οι πωλήσεις δις ευρώ στρατιωτικού εξοπλισμού σε
αμφότερους.Ειδικά για όσους τις υπογράφουν.